غلیظیه عجیبیه

دیگران نمی دونن

ولی من میدونم

شبیه یه بچه که وقت تولد سیاهیه چشماش بی اختیار میگرده

چشمام میسوزن

انگار برای اولین باره که باهاشون میبینم

براي گفتن آنچه كه جا مانده . . .

براي گلايه اي كه جوانه اش خشكيده

و براي تمام لحظه هايي كه گذشته اند . . .

لبهايي تكيده

كه نفس كم مي آورد وقت گفتن . . .

انگار فراموشم مي شود

ميانشان كه هستم

همرنگ لبخندشان

همصداي آوازشان

و . . .

خانه كوچك من . . .

خانه من . . .

طاقه هايي باريك و سوخته 

آويزه هاي سرگردان

و من . . .

مسافري غريب . . .

چشماني نگران

لبهايي آزرده

دستاني حلقه شده

و نگاهي منتظر . . .

ميان قصه تكراري آدمها

لابلاي غصه هاي پنهانيشان

وقت نگاههاي گاه و بيگاهشان

الفباي همه شبيه هم ميشه اين روزها

جمله هاشون . . .

آرزوهاشون . . .

نگاهی عجیب

نگاهی که نه معشوقی را می ستاید  و نه عاشقی را تمرین میکند 

خاموش می مانم . . .

- چه شده ؟!

چیزی نیست . . .

لباسی تکیده و تفنگی تنها با یک گلوله

میان دشمنی که عشق می نامندش

میان کوچه پس کوچه های گذشته ام  . . .

سراغ خاطره ای می گردم 

چه می شود رهایم کنی؟!

برای خود می سرایم   . . .

برای خود . . .

زخم عجیبیست می دانی؟!

سنگینی عجیبی که جا خوش می کند میان قلبم  . . .

ردپایی سنگین . . .

امتدادی باریک . . .

میان برگریزه هایی که دیگر نفس تازه نمی کنند . . .

که  امتداد این همیشگی مرا میسراید . . .

به نام من . . .

به نام من . . .

منی که دلتنگی ناتمام میماند برای اشاره نشانی ام . . .

که که میداند سردی این غریبگی چه میکند با روز و روزگارم . . .

منی دست در دست اسیری کهنه ای که سر میجنباند از میان هجایم . . .

نقش غریبیست نگاهش . . .

پسرکی  . . .

سخت میشود وقتی معنایش میکنم . . .

نگاهی شاید سنگین . . .

خنده ای که گاه گیر میکند میان شقیقه اش . . .

برای گفتن آنچه که در دل دارم . . .

برای سرودن آوازی که دل میخواهد . . .

دلی که نگفته بخواند از چشمانم . . .

سلام  . .  .

حرف تو که میشود . . .

چگونه صدایت کنم . .  .

دلم برایت آنقدر میگیرد که نگو و نپرس . . .

غریبگی عجیبی که خسته ام میکند . . .

نمی دونم چجوری بگم !

این جمله خیلی داره تکرار میشه تو الفبای من . . . .

انتخاب اینکه با چه لفظی بنویسم خیلی سخته . . .

حتی گفتنشم سخته . . . .

آخه قراره از توش خیلی چیزارو در بیارن . . . .

دلم براتون میگیره . . .

که حتی طاقت نگاه کردنم ندارین . . .

خوب حقم دارین . . .